Tadeusz Wacław Korzybski
Biografia
Tadeusz Wacław Korzybski (1906–2002) był polskim biochemikiem. Urodził się w Mławie, ukończył Gimnazjum im. Stanisława Wyspiańskiego, a studia lekarskie na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie ukończył w 1937 r., uzyskując tytuł doktora medycyny.
Rozpoczął karierę naukową jako asystent w Katedrze Chemii Lekarskiej Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie. W latach 1937–1939 prowadził badania z użyciem radioaktywnego fosforu 32P nad ATP. W 1938 r. wspólnie z J. Parnasem wykazał różnice w szybkości wymiany fosforu w ATP in vivo.
Podczas okupacji niemieckiej pracował w Lwowie w instytutach medycznych, m.in. w Instytucie do Zwalczania Duru Plamistego, a następnie kierował Pracownią Biochemii i Katedrą Chemii Organicznej Instytutu Medycyny. Dzięki organizacji UNRRA wyjechał na staż do Stanów Zjednoczonych i Kanady. W 1953 r. doprowadził do uruchomienia seryjnej produkcji penicyliny krystalicznej w polskiej fabryce Polfa.
Od 1954 r. był profesorem Państwowego Zakładu Higieny, a od 1956 do 1976 r. profesorem w Instytucie Biochemii i Biofizyki PAN. W 1973 r. został członkiem rzeczywistym PAN. Był autorem wielu prac z zakresu biochemii, m.in. nad penicyliną, streptomycyną i terminologią biochemiczną, oraz współtwórcą monografii Antybiotyki.
Od 1961 r. organizował Komisję Słownictwa Biochemicznego, a od 1964 r. kierował pracami nad regułami terminologicznymi w Polskim Towarzystwie Biochemicznym. Był również zaangażowany w edukację i popularyzację biochemii na różnych szczeblach naukowych.
W 1968 r. – Nagroda Państwowa I stopnia (zespołowa) za udział w opracowaniu dzieła Antibiotics: Origin, Nature and Properties, Tom I i II. Działalność naukowa obejmowała również prace nad biochemią, biologicznymi metodami i popularyzacją nauki.