Leon Sobociński
Biografia
Urodzony 24 grudnia 1895 roku w Mławie Leon Sobociński był polskim pisarzem, satyrykiem i dziennikarzem oraz działaczem ludowym i badaczem kultury Warmii i Mazur.
Pochodził z rodziny robotniczej. Był synem murarza Adama oraz Teofili z Piekarskich. Gimnazjum ukończył w Mławie. W czasie I wojny światowej przebywał na terytorium Ukrainy, m.in. w ėkaterynosławiu. Zdał maturę i w 1917 wystawił sztukę bezpośrednio w Jekaterynosławiu, a następnie przeniósł się do Kijowa, gdzie studiował prawo. Studia ukończył na Uniwersytecie Warszawskim.
W 1921 przeniósł się do Grudziądza, gdzie podjął pracę w Gazecie Toruńskiej. Pisał także w Głosie Wąbrzeskim. W następnych latach współredagował Głos Pomorski (1923–1924) i Gońca Nadwiślańskiego (1925–1930). W 1924 wydał dziewięć numerów czasopisma Teatr, Kino, Variétés. Najczęściej poruszał tematy związane ze sztuką, pisał recenzje, felietony i zajmował się satyrą. Rozwijał też życie kulturalne Grudziądza.
Mimo że popierał sanację po przewrocie majowym, nie obawiał się później wytykać jej błędów. W latach 1930–1935 mieszkał w Poznaniu, współpracując z Arturem Marią Swinarskim w kabarecie ździebko oraz pisał dla Dziennika Poznańskiego. Wydawał własnym nakładem wydawnictwa regionalne, redagował Goniec Wielkopolski (1931–1932) i złożył Memoriał w sprawie utworzenia centrali propagandy prasowej na Pomorzu (1934). Od 1935 do 1939 mieszkał w Toruniu; pisał do Gazety Gdańskiej i Słowa Pomorskiego, redagował Straż nad Wisłą, a w 1936 odbył dwutygodniową podróż na Warmię i Mazury, spotykając Seweryna Pieniężnego i pomógł w jubileuszowym numerze Gazety Olsztyńskiej.
W czasie okupacji ukrywał się pod fałszywym nazwiskiem Kowalski i pisał do czasopism podziemnych. Doświadczenia te opisał w książce Janko Ryzykant (1946). Po krótkim okresie grudziądzkim przeniósł się do Warszawy, gdzie w 1948 został kierownikiem działu krajowego Gazety Ludowej i działał w PSL. Publikował m.in. w Rzeczpospolitej, Zielonym Sztandarze i Wsi. Zmarł w Warszawie i został pochowany na cmentarzu Powązkowskim.
W 1947 wydał zebrane materiały dotyczące podróży na Warmię i Mazury, zatytułowane Na gruzach Smętka. W 1948 opublikował Prasa polska na Mazurach. Zarys dziejów od Poczty Królewieckiej do Gazety Olsztyńskiej.