Julian Maksymilian Unszlicht
Biografia
Julian Maksymilian Unszlicht urodził się w 1883 roku w Mławie i dorastał w Warszawie w rodzinie żydowskiej, która była częściowo zasymilowana. Miał brata Józefa, który został działaczem bolszewickim i funkcjonariuszem GPU w ZSRR. W młodości uczęszczał do warszawskiej szkoły Pankiewicza-Trojanowskiego, a wyższe studia odbył na Politechnice Warszawskiej i Uniwersytecie Paryskim, gdzie uzyskał licencjat prawa w 1910 roku.
Od młodości był zaangażowany w działalność konspiracyjną; w SDKPiL (do 1905) był ścigany przez policję carska i zmuszony do ucieczki za granicę. Później wystąpił przeciw idei niepodległości Polski, która jego zdaniem wynikała z pochodzenia przywódców – tzw. litwaków. W 1908 zbliżył się do niepodległościowej części ruchu socjalistycznego. Współpracował z czasopismem „Myśl Niepodległa” wydawanym przez Andrzeja Niemojewskiego.
W maju 1912 przyjął w Misji Polskiej w Paryżu katolicyzm. Z wybuchem I wojny światowej zaciągnął się do armii francuskiej. W lipcu 1915 roku dostał się do niewoli niemieckiej i był uwięziony do końca wojny. Po zakończeniu wojny powrócił do Francji. W październiku 1920 rozpoczął studia w Seminarium Duchownym dla Spóźnionych Powołań w Meaux. 13 lipca 1924 został w Meaux wyświęcony na kapłana przez biskupa Gaillarda. Początkowo był profesorem w seminarium dla spóźnionych powołań St. Jean. Od 1925, zamieszkując w Changis St. Jean, podjął posługę duszpasterską wśród wychodźstwa polskiego. We Francji jako ksiądz pracował wyłącznie dla Polaków. Za zasługi dla odzyskania wolności rząd polski odznaczył go Krzyżem Niepodległości.