Bernard Kryszkiewicz

Prezbiter
02.05.1915 07.07.1945 Mława

Biografia

Bernard Kryszkiewicz, urodzony 2 maja 1915 w Mławie jako Zygmunt Kryszkiewicz, pochodził z licznej rodziny Tadeusza i Apolonii z domu Gołębiewskiej. Po chrzcie w kościele Świętej Trójcy w Mławie dorastał w duchowej atmosferze, która ukształtowała jego powołanie. W młodości kontynuował naukę i duchowy rozwój, a w 1928 przeniósł się do Szkoły Apostolskiej św. Gabriela Ojców Pasjonistów w Przasnyszu, gdzie pogłębił modlitwę i starania w kierunku życia zakonnego.

Pod wpływem zakonnej dyscypliny wzrosła jego religijność, a powołanie kapłańskie skłoniło go do przyjęcia imienia zakonnego Bernard od Matki Pięknej Miłości. Jesienią 1933 rozpoczął roczny nowicjat w klasztorze w Sadowiu. Po zakończeniu nowicjatu w 1934 złożył śluby zakonne i podjął studia w Polsce i w Rzymie, kontynuując naukę w Przasnyszu, Sadowiu, a następnie w Domu Generalnym na Monte Celio w Rzymie.

W czasie studiów w Rzymie Bernard odczuwał problemy zdrowotne (ból głowy), które towarzyszyły mu w kolejnych latach. 12 marca 1937 przyjął tonsurę, a 11 listopada 1937 złożył śluby wieczyste. 16 kwietnia 1938 przyjął święcenia diakonatu, a 15 maja 1938 święcenia prezbiteratu w bazylice świętych Jana i Pawła w Rzymie. W tym samym roku powrócił do Polski z powodu pogorszenia zdrowia i kontynuował pracę duchową w klasztorach w Sadowiu i Pęcherach, a także w Rawie Mazowieckiej, gdzie spędził okres II wojny światowej jako przełożony i duchowy spowiednik oraz autor prac duchowych.

Po zakończeniu działań wojennych Bernard objął funkcję nowego przełożonego w zniszczonym klasztorze w Przasnyszu, podejmując odbudowę kościoła i klasztoru. Zmarł 7 lipca 1945 r. na tyfus; jego pogrzeb odbył się 11 lipca 1945 r., a w 1989 r. dokonano ekshumacji doczesnych szczątków i złożono je w sarkofagu kościoła pasjonistów w Przasnyszu.

Proces beatyfikacyjny został podjęty w 1972 roku, a Nihil obstat na przeprowadzenie procesu uzyskano 11 czerwca 1983. 22 maja 2021 papież Franciszek podpisał dekret o heroiczności cnót Bernard, odtąd przysługuje mu tytuł czcigodnego Sługi Bożego Kościoła katolickiego.

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Rozpoczęcie diecezjalnego procesu beatyfikacyjnego i uzyskanie Nihil obstat (1983)
Dekret o heroiczności cnót podpisany przez papieża Franciszka (2021)
Inicjacja ruchu Rodzina Matki Pięknej Miłości w Sadowiu (1988) i publikacja czasopisma Echo Ojca Bernarda (1989)
Odbudowa kościoła i klasztoru w Przasnyszu po II wojnie światowej
Autor duchowych publikacji, m.in. Dialogi Pedagogicum i Modlitwy w życiu Sługi Bożego

Ciekawostki

Przyjął imię Bernard od Matki Pięknej Miłości podczas nowicjatu w Przasnyszu.
Podczas II wojny światowej pełnił funkcję przełożonego w Rawie Mazowieckiej i prowadził duchowe nauki dla wspólnot zakonnych.
W Sadowiu powstał ruch modlitewno-apostolski Rodzina Matki Pięknej Miłości, który kontynuuje działalność po jego śmierci.

Udostępnij