Aleksander Bekier
Biografia
Aleksander Bekier urodził się 11 grudnia 1907 roku w Mławie w żydowskiej rodzinie, jako syn Izaaka. W 1925 wyemigrował do Francji, gdzie wstąpił do Francuskiej Partii Komunistycznej.
W latach 1936–1938 brał udział w hiszpańskiej wojnie domowej jako komisarz polityczny XIV Brygady oraz XIII Brygady im. Jarosława Dąbrowskiego; później jako komisarz brygady był zastępcą komisarza V Korpusu. Podczas II wojny światowej działał we francuskim ruchu oporu i pozostawał w Francuskiej Partii Komunistycznej.
W 1944 został sekretarzem delegatury PKWN w Paryżu. W lipcu 1944 krótkotrwale pełnił funkcję chargé d’affaires w Ambasadzie RP we Francji. Od stycznia 1948 był I sekretarzem ambasady RP w Paryżu. W 1948 powrócił do Polski i objął stanowisko dyrektora wydziału personalnego CRSS Samopomoc Chłopska w Warszawie. W latach 1952 był zastępcą redaktora pisma „Chłopska Droga”, a od 1955 do 1957 kierował Redakcją Literatury Masowo-Politycznej w wydawnictwie „Książka i Wiedza”. W latach 1958–1962 pełnił funkcję radcy ambasady PRL w Meksyku. Od września 1962 był wicedyrektorem Departamentu Ameryki Łacińskiej w Ministerstwie Spraw Zagranicznych.
Został pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie (kwatera C2-8-17). Jego żona, Elżbieta (1909–2002), była muzykiem i uczestniczką walk w Hiszpanii.