Oszustwo podszywające się pod prokuratora – 80-letnia mieszkanka Mławy straciła 200 tys. zł

Oszustwa wymyślają coraz to nowe metody, by wykorzystać zaufanie seniorów. Cel pozostaje ten sam: skłonić ofiarę do przekazania oszczędności obcej osobie. 80-letnia mieszkanka Mławy straciła w ten sposób 200 tys. zł. Oszustka podawała się za prokuratora i przekonała seniorkę, by przekazała rodzinne oszczędności trzymane w domu. Seniorka zostawiła kasetkę z pieniędzmi na klatce schodowej.

O zdarzeniu przekazano, że rozmowa telefoniczna miała miejsce w piątek po południu (7.07). Kobieta, podająca się za prokuratora, twierdziła, że mieszkanie ofiary jest obserwowane przez grupę złodziei, która może użyć gazu, a atak na lokal może nastąpić w najbliższym czasie. Dodała także, że w sprawie działa policja. Pytano o to, czy seniorka przechowuje oszczędności w domu i ile ich posiada. Kobieta odpowiedziała twierdzeniami i podała kwotę.

Podając instrukcje, oszustka kazała wystawić kasetkę z pieniędzmi na klatce schodowej przed drzwi, a futryny uszczelnić mokrymi ręcznikami, by gaz nie dostał się do mieszkania. Miał ją odebrać policjant podczas rzekomej akcji, a po zakończeniu zwrócić środki. Seniorka, nie podejrzewając oszustwa, wykonała wszystkie polecenia. Kasetka z 200 tys. zł trafiła w ręce przestępców. Po pewnym czasie zaczęła odczuwać niepokój i poinformowała bliskich. W kasetce, trzymanej wcześniej w domu, były pieniądze należące do kilku członków rodziny. Trwają czynności policji; za popełnione przestępstwo grozi kara do 8 lat pozbawienia wolności.

Wśród popularnych metod oszustów pojawiają się różne wersje: na policjanta, na prokuratora, na wnuczka czy na pracownika banku. Cel pozostaje niezmienny – skłonienie seniora do przekazania oszczędności lub wzięcia szybkiej pożyczki i oddania pieniędzy nieznajomym. Historie potrafią być zbyt wygórowane, a mimo to musimy pamiętać o zasadzie: oszuści liczą na zaskoczenie i silne emocje seniorów. Najważniejsze jest, by w rodzinie prowadzono rozmowy i ostrzegano seniorów, by w razie potrzeby informowali bliskich i wspólnie szukali rozwiązania. I kluczem pozostaje jedna prosta reguła – NIGDY NIE PRZEKAZUJEMY PIENIĘDZY OBCEJ OSOBIE, niezależnie od tego, pod kim się podaje.